خط گوشه بالا که به عنوان خط گوشه سایه نیز شناخته می شود، یک خط تزئینی است که در محل اتصال دیوارها و سقف ها در دکوراسیون معماری استفاده می شود. عملکردهای عملی تقسیم مناطق بصری، محافظ خطوط لوله و پنهان کردن عیوب مفصلی دارد. به عنوان یک جزء تزئینی، سلسله مراتب فضایی را بهبود می بخشد و انتقال رنگ را از طریق کنتراست مواد، که معمولاً در اتاق های نشیمن، اتاق خواب و سایر صحنه ها یافت می شود، هماهنگ می کند.
مواد خط گوشه بالا عمدتاً خط گچ است، مناسب برای سبک ساده یا اروپایی، با ویژگی های کم هزینه و نصب آسان. نخ چوبی بیشتر در سبک کلاسیک استفاده می شود و نیاز به درمان ضد رطوبت دارد. همچنین مواد جدیدی مانند کاغذ دیواری و PVC برای رفع نیازهای مختلف وجود دارد. روش نصب به ساخت سنتی گوه های چوبی از پیش تعبیه شده و فناوری چسب تقسیم می شود. در طول ساخت و ساز، لازم است اطمینان حاصل شود که لایه پایه صاف، اتصالات محکم است و رنگ با سطح دیوار هماهنگ است.
با بهبود دقت معماری مدرن و رواج سبک های مینیمالیستی، استفاده از خطوط گوشه به تدریج از یک ضرورت برای پوشش عیوب ساختمانی در روزهای اولیه به یک عنصر تزئینی انتخابی تبدیل شده است. هنگامی که دیوار صاف است یا از سیم کشی پنهان استفاده می شود، نصب آن ضروری نیست، در حالی که خطوط گوشه شکل پیچیده هنوز برای فضاهای سبک خاص استفاده می شود. گچ، پلاستیک و سایر مواد بدون رنگ به دلیل ساخت راحت آنها به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند که نشان دهنده روند متعادل سازی دکوراسیون و عملکردهای عملی است.
