تفاوت ام دی اف با چوب جامد هنگام نقاشی
تخته فیبر با چگالی متوسط زمانی که یک برس یا غلتک آن را لمس می کند، مانند چوب جامد عمل نمی کند. این تخته از الیاف چوبی ساخته شده است که با رزین تحت گرما و فشار به هم چسبیده اند، که به آن صفحه ای صاف و بدون دانه می دهد، اما همچنین باعث می شود که در هر لبه بریده شده یا مسیری بسیار جذب شود. این ویژگی منفرد تقریباً هر تصمیمی را در یک برنامه هدایت می کند رنگ ام دی اف این پروژه، از انتخاب پرایمر گرفته تا تعداد لایههای مورد نیاز قبل از اینکه یک روکش به طور یکنواخت بنشیند.
دو رفتار برای نصاب ها و تکمیل کننده هایی که با تریم رنگ شده کار می کنند بسیار مهم است:
- سطوح کارخانه صاف فشرده می شوند و سطح را به طور یکنواخت جذب می کنند، بنابراین معمولاً یک لایه پرایمر به خوبی پوشش می دهد.
- لبههای بریده شده، گوشههای بریده شده و پروفیلهای مسیریابی، فیبر شل را در معرض دید قرار میدهند که تقریباً بلافاصله رطوبت را از پوششهای مرطوب بیرون میکشد و پس از خشک شدن، بافتی مبهم یا برجسته ایجاد میکند.
از آنجایی که بستر از نظر ابعادی پایدار است و بدون گره یا تلگراف دانه ای است، یک پروفیل MDF به درستی آماده شده می تواند در واقع سطح رنگ آمیزی صاف تر و منسجم تری نسبت به چوب جامد ارائه دهد. نقطه مقابل این است که میانبرها در حین پرایمینگ بلافاصله به صورت چشمک زن، تورم لبه یا براقی ناهموار پس از اینکه روکش بالا رفت، ظاهر می شوند.
چرا پرایمینگ ام دی اف به درستی پایان نهایی را تعیین می کند؟
بتونه کاری ام دی اف آنطور که گاهی اوقات با چوب نرم رنگ شده احساس می شود، یک مرحله زیرپوش اختیاری نیست. در ام دی اف، پرایمر کار ساختاری انجام می دهد: الیاف سطح شل را قفل می کند، جذب بین صورت و لبه ها را یکسان می کند و لایه ای یکنواخت برای چسباندن لایه رویی ایجاد می کند. نادیده گرفتن این مرحله یا استفاده از یک روکش نازک در جایی که به دو لایه نیاز است، رایج ترین دلیلی است که تریم ام دی اف رنگ شده در اتصالات و لبه های پروفیل در سال اول خراب می شود.
یک سطح ام دی اف که به خوبی آماده شده است باید به طور یکنواخت برای دست در سرتاسر صورت، جزئیات پروفیل و انتهای بریده شده صاف و بدون تفاوت بافت قابل مشاهده بین آنها احساس شود.
پروفیل های از پیش آماده شده بخش بزرگی از این خطر را قبل از شروع نصب کاهش می دهند. الف تخته دامن آستردار سفید با صورت و پشتی که قبلاً تحت شرایط کنترل شده به کارخانه مهر و موم شده است، می رسد، بنابراین کار در محل می تواند بر روی انتهای برش خورده، میترها و سوراخ های اتصال دهنده تمرکز کند تا اینکه کل یک تریم را از تخته خالی بسازید.
پرایمر اکریلیک در مقابل پرایمر روغنی برای ام دی اف
انتخاب بین یک قالب گیری تاج پرایم سفید سبک سیستم مبتنی بر آب و سیستم حلال سنتی به نحوه مدیریت رطوبت، بو و زمان خشک شدن هر پرایمر بر روی یک بستر مبتنی بر فیبر بستگی دارد. هر دو یک پرایمر اکریلیک برای ام دی اف و یک پرایمر بر پایه روغن برای ام دی اف می توانند یک پایه بادوام تولید کنند، اما آنها از طریق مکانیسم های مختلف به آنجا می رسند.
پرایمرهای اکریلیک از طریق تبخیر آب خشک می شوند، که سریع است، اما به این معنی است که آب برای مدت کوتاهی فیبر در معرض دید را قبل از اینکه فیلم ببندد، خیس می کند. پرایمرهای مبتنی بر روغن از طریق اکسیداسیون، که کندتر است، اما یک لایه سخت تر و مقاوم در برابر رطوبت را در یک کاربرد واحد تشکیل می دهند، به ویژه در لبه های برش خام مفید است.
| اموال | پرایمر اکریلیک | پرایمر بر پایه روغن |
|---|---|---|
| خشک معمولی برای پوشش مجدد | 1 تا 2 ساعت | 6 تا 8 ساعت |
| بو در حین استفاده | کم | متوسط تا قوی |
| فیبر لبه خطر را افزایش می دهد | متوسط، ماسه بین لایه ها | کم |
| پاکسازی | آب | حلال |
| بهترین مناسب برای | چهره های داخلی، مشاغل چرخشی سریع | انتهای بریده شده، اتاق هایی با رطوبت بالا |
در عمل، بسیاری از فینیشرها از هر دو استفاده می کنند: یک پرایمر اکریلیک برای سطوح صاف که در آن چرخش سریع اهمیت دارد، و یک پرایمر مبتنی بر روغن هدفمند در انتهای بریده شده و درزهای میتر جایی که فیبر بیشتر در معرض دید قرار می گیرد. این رویکرد ترکیبی بو و زمان خشک شدن را قابل کنترل نگه می دارد و در عین حال از لبه های آسیب پذیر محافظت می کند.
نحوه پرایم کردن تخته دامن و تاج MDF مرحله به مرحله
دنباله زیر هم برای پروفیل های دامن تخت و هم برای قالب گیری تاج با جزئیات بیشتر اعمال می شود، با تفاوت اصلی توجه بیشتر به فرورفتگی ها و یاروها روی پروفیل های تزئینی.
- سطح را به آرامی با یک پد شن ریز سنباده بزنید تا الیاف برجسته شده از بین برود، سپس گرد و غبار را با یک پارچه خشک پاک کنید.
- ابتدا تمام انتهای برش خورده و اتصالات میتر را با یک برس کوچک ببندید و پرایمر را به جای اینکه فقط روی آن قرار دهید، روی فیبر در معرض قرار دهید.
- اولین لایه پرایمر را با استفاده از یک غلتک فوم برای بخشهای صاف و یک برس زاویهدار برای لبهها و مهرهها روی صورت و جزئیات پروفایل بمالید.
- اجازه دهید کت کاملا خشک شود، سپس با ماسه بسیار ریز سنباده بزنید تا هرگونه چرت یا بافت قبل از لایه دوم از بین برود.
- لایه دوم و نازک تری را با تمرکز بر براقیت شبانه و پوشاندن هر نقطه از دست رفته در پاس اول اعمال کنید.
- قبل از اینکه به لایه زیرین یا روکش رویی بروید، زیر نور شدید بررسی کنید، زیرا هر بافتی که در این مرحله باقی مانده باشد، به پایان نهایی تلگراف میدهد.
پروفیلهای قالبگیری روکشی با روکشهای عمیق از لایه اول کمی نازکتر بهره میبرند، بنابراین پرایمر بدون ادغام به داخل جزئیات جریان مییابد و پس از خشک شدن کامل لایه اول، لایه دوم پرتر میشود.
آب بندی لبه های ام دی اف قبل از رنگ آمیزی
آب بندی لبه های mdf قبل از رنگ آمیزی جایی است که بیشتر کارهای لمسی در محل انجام می شود، زیرا طول های آماده شده در کارخانه تقریباً همیشه برای تناسب با یک اتاق کاهش می یابد. هر انتهای تازه بریده شده فیبر خام را در معرض دید قرار می دهد که پوشش بسیار بیشتری را نسبت به سطح آماده شده اطراف خود جذب می کند، و اگر درمان نشود، پس از اعمال رنگ به صورت یک نوار کدر و کمی متورم ظاهر می شود.
یک روال آب بندی لبه قابل اعتماد به این صورت است:
- با یک تیغه تیز برش بزنید تا پارگی فیبر در لبه به حداقل برسد.
- یک لایه نازک از پرایمر یا یک سیلر مخصوص لبه را مستقیماً روی برش بمالید و اجازه دهید به جای نشستن روی سطح، خیس بخورد.
- پس از خشک شدن، قبل از یک لایه درزگیر دوم، لبه را به آرامی با نمای اطراف آن سنباده بزنید.
- قبل از سنباده زنی نهایی، هر بافت الیاف قابل مشاهده را با یک پرکننده سطح ریز پر کنید، به ویژه در گوشه های میله ای که به صورت رو به رو مشاهده می شوند.
اتاقهایی که رطوبت بالایی دارند، مانند حمامها یا قسمتهای خشکشویی، بدون توجه به اینکه صورت در کارخانه به خوبی آماده شده است، از یک پوشش مهر و موم اضافی بر روی تمام انتهای بریده شده بهره میبرند، زیرا چرخه رطوبت در لبههای بدون مهر و موم شایعترین علت تورم مفاصل در طول زمان است.
انتخاب زیرپوش مناسب برای ام دی اف
یک زیرپوش برای ام دی اف بین پرایمر و لایه رویی قرار می گیرد، و کار آن با هر دو متفاوت است: پایه ای یکنواخت و مات ایجاد می کند که رنگ پوشش می تواند بدون اینکه زیرلایه یا رنگ پرایمر از بین برود، بخصوص در رنگ های روشن تر، روی آن بنشیند. هر پروژه ای نیاز به یک مرحله زیرپوش جداگانه ندارد، اما زمانی که از یک سطح پرایم شده تیره تر به یک لایه رویی روشن یا روشن حرکت می کنید، اهمیت پیدا می کند.
سیلرهای مبتنی بر شلاک کمترین سطح را در هر لیتر پوشش می دهند زیرا برای جلوگیری از خونریزی تانن و خونریزی گره به جای ایجاد ضخامت لایه، فرموله شده اند، بنابراین معمولاً به عنوان یک مرحله هدفمند به جای پوشش کامل استفاده می شوند. زیرپوشهای اکریلیک و لکهگیر برای پوشاندن تمام طولهای تریم قبل از پوشش نهایی مقرون به صرفهتر هستند.
برای اکثر کارهای دامنزنی داخلی و قالبگیری تاج، پس از اینکه آستر کاملاً پخته شد و کمی سنباده زد، یک لایه زیری یکنواخت کافی است. دو کت نازک معمولاً از یک لایه سنگین بهتر عمل می کنند، زیرا یک لایه سنگین بیشتر مستعد افتادگی در یاروها و پشت مهره های تزئینی است.
استفاده از رنگ بر پایه روغن برای تریم ام دی اف
یک رنگ روغنی برای ام دی اف روکش پوششی هنوز هم یک انتخاب رایج برای تریم کاری است، زیرا به خوبی خود تراز می شود، که آثار کوچک برس و غلتکی را که در پوشش های مبتنی بر آب در زیر نور شدید دیده می شوند، پنهان می کند. مبادله یک پنجره کاری طولانیتر و یک زمان پخت کامل طولانیتر قبل از اینکه بتوان سطح را تقریباً کار کرد است.
از آنجایی که پوشش های اکسیداسیون برای خشک شدن یکنواخت نیاز به جریان هوای ثابت دارند، تهویه با رنگ روغنی بیشتر از سیستم های مبتنی بر آب سریعتر اهمیت دارد. رنگ آمیزی در یک اتاق بسته و مرطوب می تواند پنجره پوشش مجدد را به خوبی فراتر از زمان هایی که در بالا نشان داده شده است گسترش دهد، و عجله کردن لایه دوم قبل از اینکه لایه اول کاملاً پوست کند، حلال را در زیر سطح به دام می اندازد، که منجر به یک روکش نرم یا چروکیده می شود که تنها چند روز بعد آشکار می شود.
لایههای نازک و یکنواختی که با یک برس مصنوعی با کیفیت یا یک غلتک فوم خوب اعمال میشوند، به طور مداوم از یک لایه ضخیم بهتر عمل میکنند، هم از نظر تسطیح و هم از نظر میزان مقاومت پوشش در برابر خراشیدگی در گوشهها و لبهها پس از خشک شدن کامل.
اشتباهات متداولی که باعث خراب شدن نمای ام دی اف رنگ شده می شود
بیشتر خرابیهای روکش روی امدیاف رنگشده به جای خود کیفیت مواد، به تعداد کمی از اشتباهات قابل تکرار بازمیگردد.
روکشهای براقتر بازتاب سطح خود را بهتر از پوششهای رویهای مکرر حفظ میکنند، زیرا حاوی عامل مسطح کمتری هستند، اما هر عیوب سطحی را نیز واضحتر نشان میدهند، بنابراین نقطه مقابل این است که با بالا رفتن سطح براق، پروفیل امدیاف با آستر و سنباده خوب مهمتر است.
- رد شدن از یک مرحله شن و ماسه بین لایه های پرایمر، به جای گذاشتن چرت که از روی پوشش ظاهری نمایان می شود.
- بدون مهر و موم کردن انتهای بریده شده و میترها که هفته ها پس از نصب به صورت لکه های متورم و کسل کننده ظاهر می شود.
- استفاده از یک لایه ضخیم به جای دو لایه نازک، باعث افتادگی در یاروها و جزئیات پروفیل می شود.
- قبل از اینکه لایه قبلی کاملاً پوست کنده شود مجدداً رنگ کنید و حلال یا رطوبت را در زیر سطح محبوس کنید.
- استفاده از درخشندگی بسیار بالاتر از پوشش اولیه و کیفیت پوشش زیرین که می تواند ایرادات سطح را به جای پنهان کردن آنها آشکار کند.
سوالات متداول
Q1: آیا می توان تزئینات ام دی اف را بدون هیچ آستری رنگ کرد؟
توصیه نمی شود. ام دی اف بدون پرایم رنگ را به طور ناهمواری بین صورت و هر لبه بریده شده جذب می کند، که منجر به درخشندگی لکه دار می شود و انتهای بریده شده را در برابر تورم رطوبت آسیب پذیر می کند.
Q2: تخته دامن ام دی اف معمولاً به چند لایه آستر نیاز دارد؟
دو لایه برای اکثر کارهای داخلی استاندارد است، با ماسه سبک بین لایه ها. یک روکش میتواند روی طولهای آماده شده کارخانهای کار کند که فقط در انتهای بریده شده و اتصالات نیاز به لمس دارند.
سوال 3: آیا استفاده از پرایمر اکریلیک یا پرایمر روغنی برای لبه های ام دی اف بهتر است؟
پرایمر پایه روغنی معمولاً لبه های برش خام را در یک کاربرد به طور مؤثرتری می بندد، در حالی که پرایمر اکریلیک سریعتر کار می کند و روی سطوح صاف بو را کاهش می دهد. بسیاری از نصاب ها از هر دو استفاده می کنند و پرایمر را با ناحیه خاصی که تحت درمان قرار می گیرد مطابقت می دهند.
Q4: آیا تریم قبل از رنگ آمیزی هنوز به یک لایه زیرین نیاز دارد؟
تریم پیش پرایم شده معمولاً فقط در صورتی نیاز به یک لایه زیرین دارد که رنگ پوشش به طور قابل توجهی روشن تر از رنگ پرایمر کارخانه باشد، یا اگر انتهای بریده شده و بست ها باید قبل از پوشش رنگ نهایی با هم ترکیب شوند.
Q5: چه مدت باید تریم ام دی اف رنگ شده قبل از تمیز کردن آن خشک شود؟
اکثر پوششهای روی پایه آب میتوانند بعد از حدود یک هفته تمیز کردن سبک را انجام دهند، در حالی که روکشهای روی پایه روغنی معمولاً به دو تا سه هفته نیاز دارند تا به سختی پخت کامل مناسب برای تماس یا تمیز کردن منظم برسند.



